Βασικές θεραπείες Ακμής

 

Ποιές είναι οι βασικές θεραπείες της Ακμής ;

Από την Εξειδικευμένη Δερματολόγο 'Αρτεμη Πινακουλάκη Λεούση

 

 

Οι βασικές θεραπείες της Ακμής είναι φαρμακευτικές ουσίες που πρέπει να χορηγούνται ανάλογα με το είδος και τη βαρύτητα της Ακμής, το ιστορικό και την ηλικία του κάθε ασθενή με πολύ-πολύ προσεκτική αξιολόγηση της κάθε περίπτωσης.

 

  • Τοπικά Ρετινοειδή:  Στη χώρα μας διατίθeνται Adapalene 0,1%, Tretinoin 0,05%, Isotretinoin 0,05%

 

  • Benzyl Peroxide:  Στη χώρα μας υπάρχει και σε μείγματα με αντιβιοτικά, όπως Benzyl Peroxide 5% + Clindamycin Phosphate 1%, Benzyl Peroxide 5% + Erythromycin 3%

 

  • Τοπικά αντιβιοτικά:  Clindamycin 1% , Erythromycin 2% , Nadifloxacin 1% , Tetracycline Hydrochloride 3%

 

  • Αλλες τοπικές αγωγές: Azelaic Acid 20% , Salicylic Acid 2%

 

  • Συστηματική θεραπεία με αντιβιοτικά:

Στη χώρα μας διατίθενται Doxycycline, Minocycline, Erythromycin

 

  • Ορμονική θεραπεία:

Θεραπεία εκλογής για γυναίκες με PCOs (Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών), σε συνδυασμό πάντα με τοπική θεραπεία. Τα αντισυλληπτικά που διατίθενται γιαυτό το σκοπό περιέχουν 35μg ethinyloestradiol + 2mg cyproterone acetate. Εναλλακτικά με ηπιότερη δράση μπορεί να χρησιμοποιηθούν άλλα όπως  π.χ. ethinyloestradiol + drospirenone. Χρειάζεται προσοχή,  διότι κάποια αντισυλληπτικά περιέχουν προγεσταγόνα που μπορεί να προκαλέσουν έξαρση της Ακμής.

 

  • Isotretinoin (13-cis-retinoic acid):

H θεραπεία με ισοτρετινοϊνη είναι μακράν η πιο πολυσυζητημένη θεραπεία της Ακμής, δικαίως για τα εκπληκτικά θεραπευτικά αποτελέσματά της, αλλά και τις ανεπιθύμητες παρενέργειές της.

 

Πρέπει να τονιστεί ότι όπως όλα τα φάρμακα έχει ενδείξεις ,  αντενδείξεις και ανεπιθύμητες ενέργειες  και έγκειται στον θεραπευτή να επιλέξει τους σωστούς ασθενείς στους οποίους θα το χορηγήσει  αλλά και στον θεραπευόμενο να  πειθαρχήσει πλήρως  στις ιατρικές εντολές.

 

Η βασική αντένδειξη του φαρμάκου είναι η κύηση κατά τη διάρκεια της αγωγής και 1 μήνα μετά τη διακοπή του.  Χορηγείται σε άτομα υγιή μετά από εργαστηριακό έλεγχο, όχι μόνο σε βαρείες περιπτώσεις  Ακμής, όπως είχε αρχικά προταθεί, αλλά και σε κάθε περίπτωση μετρίας ακμής που υποτροπιάζει μετά από 6 - 12 μήνες συμβατικής θεραπείας, σε ασθενείς με σοβαρές ουλές ακόμη κι αν η Ακμή τους δεν είναι βαρειά, ασθενείς που είναι επηρεασμένοι ψυχολογικά από το πρόβλημά τους.